Heilsársvegur í Árneshrepp á Ströndum - ákvörðun sem þarf að taka og hefja verkið árið 2012.

Í dag býr sveitarfélagið við þær aðstæður að eiga að vera eyja  þrjá mánuði á ári, þar sem við búum við G-reglu í snjómokstri. Hluti íbúa sveitarfélagsins býr við algjöra innilokun þessa þrjá mánuði á ári. Hreppsnefnd hefur ítrekað beðið um að hreppurinn verði færður upp í  F -reglu, sem ekki er talið hægt, þar sem vegurinn sé ekki þjónustufær.  Á einfaldri íslensku , það þarf að byggja veginn upp til að hægt sé að þjónusta hann. Því  ætti að vera forgangsverkefni að byrja á að byggja upp erfiða kafla af veginum á fyrirhuguðu framtíðarvegstæði, en núverandi  vegur var ruddur með jarðýtu á árunum 1960-1965.

Nú er okkur alltaf núið því um nasir að við séum svo fá.  En eins og einn góður maður sagði ,,vegurinn er ekki bara fyrir íbúa Árneshrepps heldur alla landsmenn og erlenda gesti líka".

Í sveitarfélaginu Árneshreppi eru um 40 sumarhús í eigu einkaaðila, þessi hús eru flest heilsárshús og stórar fjölskyldur sem standa að þeim. Uppbygging ferðaþjónustu hefur verið mikil, fjárfestingar þar gefa ekki arð þegar ekki er hægt að komast á staðinn. Í Árneshreppi er Norðurfjarðarhöfn og stutt á gjöful fiskimið.

Það er einhvers staðar vitlaust gefið.

Aðgerðir strax!

                                                                                   Oddný S. Þórðardóttir

                                                                                   Oddviti,  Árneshreppi.

Aðsend grein frá Elísu Ösp Valgeirsdóttur skólastjóra Finnbogastaðaskóla.
Í augum margra Árneshreppsbúa er 6.janúar ein óvinsælasta dagsetningin. Ástæðan er sú að nú er komið að þeim hluta ársins að þangað verður ekki rutt fyrr en vora tekur samkvæmt almanakinu nánar tiltekið 20. mars eða í 75 daga samfleytt. Þessu veldur að Árneshreppur fellur undir G-reglu um snjómokstur og er eina sjálfstæða sveitarfélag landsins sem þarf að lúta þeirri reglu en aðeins er um eina akleið að velja þegar kemur að því að komast til og frá hreppnum. Undanfarin ár hefur ítrekað verið þrýst á að þessi leið verði færð á sama þjónustustig og önnur sveitarfélög en ekki hefur orðið af því enn að  Árneshreppsbúar hafi verið losaðir úr klóm G-reglunnar.

Hér kemur Jólapistill frá séra Sigríði Óladóttur í Hólmavíkurprestakalli.

Að jötu þinni, Jesús, hér

kem ég með tómar hendur,

en hjarta mitt vill þakka þér,

fyrst þú ert til mín sendur.

Það eitt sem gefur gæskan þín

ég get þér fært. Öll vera mín

skal lofa lífgjöf þína.

Sigurbjörn Einarsson.

Í dag er fjórði sunnudagur í aðventu. Aðventan höfðar sterkt til margra, þá er eins og hugurinn sé opnari en endranær fyrir boðskap spámannsins: „Sjá konungur þinn kemur til þín." Og á hverjum jólum svörum við: „Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins." Já, við tökum vel á móti Kristi, bjóðum hann velkominn og reynum auðvitað að sýna á okkur bestu hliðarnar. Svo líða jólin, hversdagurinn tekur við og töfrar jólanna svífa fyrr en varir á braut.

En þannig á þetta auðvitað ekki að vera. Sonur Guðs kom ekki í heiminn til þess að breyta lífi mannanna fáeina daga á ári. Jesús kom til þess að breyta öllum dögum í lífi okkar.

Lífið líður hjá með ógnarhraða, æskan líður alltof fljótt. Árstíðir koma og fara. Áhyggjur og gleði liðins árs gleymast. Lífið sjálft kemur og fer. Þessi jól munu líða. Hlutir sem eru okkur mikilvægir nú hverfa og gleymast. En góðu tíðindin eru þau að við eigum Guð að sem stendur ekki á sama um okkur, Guð sem lét sér svo annt um okkur að hann sendi son sinn til að frelsa okkur. Þess vegna þurfa jólin ekki að taka enda þegar veisluhöldunum lýkur.

Ef við finnum raunverulega fyrir nærveru Jesú, sem fæddist, lifði og dó og reis upp vegna okkar, þá munu jólin ekki taka enda, hvorki að kvöldi jóladags né nokkurn tíma.

Kristur sem kom til okkar í auðmýkt á hinum fyrstu jólum vill koma til okkar nú, búa með okkur og færa okkur sömu gleði og von og hann gerði þá.

Megi Kristur vera með okkur öllum á þessum jólum og alla daga. Megi hann fá að vinna það verk í okkur sem honum var ætlað, að breyta okkur, hafa áhrif til góðs á tilveru okkar.

Guð gefi okkur náð til þess að feta í fótspor Krists, svo að við eignumst sanna og varanlega jólagleði.

Gleðileg jól!
Sigríður Óladóttir.

Hugleiðing um veginn norður í Árneshrepp.

Á dögunum fór ég suður til Reykjavíkur héðan úr Árneshreppi það er svo sem ekkert í frásögur færandi,enn var þó á leiðinni að hugsa um hverslags vegi við þurfum að búa við hér norðurfrá.

-Keyrt var um Kjörvogshlíð til Reykjarfarðar um Djúpavík yfir Veiðileysuháls um veginn sem liggur um eyðibilin Byrgisvík og Kolbeinsvík til Kaldbaksvíkur,um Kaldbaksvíkurkleyf.

Þetta var hryllileg keyrsla þessi leið,vegurinn  svo holóttur að maður hélst sér fast í stýrið til að tolla í sætinu,þótt Vegagerðin myndi hefla þessa leið myndi það varla skipta máli,því hvað á að hefla þegar ofaníburðinn vantar.

Svo þegar komið er suður fyrir Kaldbaksvíkurkleyf er loks komið á veg sem er búið að byggja upp allt til Bjarnarfjarðar,þótt um malarveg sé um að ræða,og það svona sæmilegur vegur miðað við malarveg.

Enn Bjarnafjörðurinn sjálfur og Bjarnarfjarðarháls er ömurlegur vegur þótt ekki meira sé sagt,allt niður hálsinn Steingrímsfjarðarmegin að vegamótunum Drangsnes-Hólmavík,síðan kemur smá spotti malbikaður fram hjá Bassastöðum að Selá,síðan ómalbikað að Staðará,þar sem eru vegamót Steingrímsfjarðarheiði í vestri og til Hólmavíkur í suðri.

Hluta vegarins í Bjarnarfirði er búið að byggja upp en það á að skipta um brú yfir Bjarnarfjarðarbrú og breyta staðsetningu vegarins í botni Bjarnarfjarðar að Bjarnarfjarðarhálsi,og er það tilbúið á teikniborðinu og átti að bjóða út árið 2008 en þá skall bankahrunið á.

Það þarf að klára að byggja veginn upp.

Það er nauðsynlegt að byggja veginn upp yfir Bjarnarfjarðarháls og niðrí Bjarnarfjörð.

Þegar það er búið væri hægt að setja slitlag yfir veginn allt frá vegamótunum yfir Bjarnarfjarðarháls norður um Bjarnarfjörð og allt til Byrgisvíkur,og malbika þennan veg.

Erum með eins og tvær Óshlíðar.

Það má alveg segja það að við erum með eins og tvær Óshlíðar hingað norður í Árneshrepp,ég á þá við Kaldbaksvíkurkleif og Veiðileysukleyf,þar sem er alltaf mikið um grjóthrun og Vegagerðin hefur lítið sem ekkert gert til varnar.

Þarna í þessum tveim kleifum þarf að setja grjót og snjógildrur,og eða vegskála eins og tíðkast víða á norðurlöndum.

-Þegar er búið að laga þessar ófærur og veginn yfir Veiðileysuháls og breyta honum niður Kúvíkurdal til Djúpavíkur væri búið að laga verstu ófærurnar og svo einnig Kjörvogshlíðina sem er ein snjóflóðakista.Sú leið verður alltaf til vandræða og þarf að fara yfir svonefnd Skörð til Trékyllisvíkur,úr Reykjarfirði.

Leiðina yfir Veiðileysuháls er fyrir mörgum árum komin í fjárlög,en ekkert hefur ske,það var löngu fyrir þetta víðfræga bankahrun. 

Byggja upp veginn innansveitar.

Það þarf að klára að byggja upp veginn innansveitar frá Kjörvogi og norður til Norðurfjarðar,það er ekki mikil vinna eftir,því þeim vegi verður lítið breytt frá því sem hann er nú.

Og setja slitlag yfir og malbika þann veg svo við hefðum eitthvað af malbikuðum og góðum vegum hér innan Árneshrepps.

Frá vegamótunum við Gjögur til Hólmavíkur eru nú taldir vera 90 kílómetrar.

Hugleiðing frá Jóni G Guðjónssyni í Litlu-Ávík.

 

 

 

 

Aðsend greyn Ófeigs T Þorgeirssonar.
Vil endilega koma á framfæri við ykkur Árneshreppsbúa hve frábæra sjósund-strönd þið eigið í botni Norðurfjarðar, á móts við Valgeirsstaði hús Ferðafélags Íslands.

Einnig sýndist mér botn Kaldbaksvíkur vera svipaður. Læt fylgja mynd af okkur meðlimum hjólaklúbbs, sem fara árlega um hálendið og aðra áhugaverða staði landsins, að loknu sjósundi í Norðurfirði. Skora á ykkur, og Ferðafélagið, sem hefur yfir skipti- og sturtuaðstöðu að ráða á Valgeirsstöðum, að auglýsa þennan stað sem einstakan sjósundsstað.

Á myndinni eru frá vinstri til hægri: Tryggvi Þórir Egilsson, Breki Karlsson, Ófeigur, Ólafur Þór Gunnarsson og Guðbrandur Gimmel.
Fyrir hönd hjólafélaganna.Ófeigur T Þorgeirsson.

Aðsend grein frá Gunnari Gauk Magnússyni um fyrirhugaða Hvalárvirkjun. 

                                                                                       Hvalárvirkjun í Ófeigsfirði
Inngangur

Æðakerfi nútíma þjóðfélags eru samgöngur, raforkuflutningur og gagnaflutningur.  Hvar erum við Vestfirðingar staddir í þeim málum?  Við erum með allt niður um okkur í þeim efnum.  Hverjum það er að kenna, jú eingöngu okkur sjálfum, við virðumst ekki hvorki haft til forustu í atvinnulífi né annarstaðar í stjórnsýslunni nægjanlega sókndjarft fólk til að koma þessum málum í sambærilegt horf og þau eru í öðrum landsfjórðungum.

 

Virkjun Hvalár í Ófeigsfirði væri styrking einnar æðar í æðakerfi nútímans sem við Vestfirðingar getum lagst á árar saman um að styrkja.  Með tilkomu Hvalárvirkjunar mun raforkuöryggi styrkjast til mikilla muna þó að meira þurfi til að koma svo sem nýbygging og endurnýjanir háspennulína víðsvegar á Vestfjörðum.  Virkjun Hvalár er mikilvæg fyrir okkur Vestfirðinga vegna eftirfarandi þátta, til að tryggja öryggi og almannavarnir, vegna atvinnu og byggðarþróunar á Vestfjörðum.  Virkjun Hvalár er því eitt mikilvægasta framfaramál sem við stöndum frammi fyrir í dag.

 

Með virkjun Hvalár opnast miklir möguleikar í atvinnumálum sem við höfum ekki uppá að bjóða í dag.  Ekki í formi stóriðju en samt sem áður í opnum fyrirtækja sem nota töluverða orku.  Fyrirtækja sem væru mögulega með 20-100 manns í vinnu.  Það væri stóriðja á Vestfirskan mælikvarða. 

 

Við verðum að standa saman í þessum málum þ.e.a.s. gagnvar yfirvöldum og koma þeim skilaðboðum skýrt á framfæri við þau að við krefjumst tafalausrar úrlausna á raforkumálum, samgöngum og gagnaflutningum á Vestfjörðum til jafns við aðra landsmenn.  Ég hvet ykkur til þess að láta í ykkur heyra, nú er tækifærið þar sem það styttist í kosningar.

...
Meira

Þessi grein birtist fyrst í Gagnvegi eina prentmiðli á Ströndum 26 júní 2008-25 tbl-2 árg undir fyrirsögninni Penninn.

Ekki veit ég hvað ég á að láta pennann minn skrifa,og þó ég hef skrifað einkadagbók eins og faðir minn heitinn gerði,um það helsta sem gerst hefur yfir daginn,og nú er ég farin að bulla og skrifa á netið líka.

Þegar ég flutti hingað í Árneshrepp á mínar æskuslóðir aftur 1995 þótti gömlum vinnufélögum að ég hlyti að vera eitthvað skrýtinn,enn vissu samt hvað mér þótti vænt um æskustöðvarnar því alltaf var ég að skreppa norður á sumrin í stuttar sem langar ferðir.

Enn snemma í fyrrasumar komu gamlir vinnufélagar mínir á Bifreyðastöð Reykjavíkur(BSR) um 20 manna hópur ásamt mökum og sóttu mig heim í Litlu-Ávík.

Eftir að hafa farið í gönguferðir um fjörurnar og skoðað rekatimbur og annað við sjóinn og fjallasýn og annað.

Þá sögðu þeyr hver í kapp við annan,nú skiljum við þig kæri Jón þarna átt þú heima,enda sagðir þú okkur svo mikið af Ströndum að við næstum þekktum hvern stein á leiðinni norður.

Síðan var öllum boðið í kaffi út á svölum Veðurathugunarhússins í þessum svaka hita vorsins,konur gömlu vinnufélaga minna aðstoðuðu mig við það,því ég er einn,sambýliskonan lést árið 1999.

Síðan var sungið  og spjallað,síðan fóru þessir góðu gestir og ekki er laust við að tár hafi myndast í augnkrókum mínum þegar þessir góðu kunningjar hurfu á braut.

Ég bið Jóhann Björn Arngrímsson að taka við pennanum.

Jón Guðbjörn Guðjónsson
Litlu-Ávík
Árneshreppi. 

Opið bréf til útvarpsstjóra Páls Magnússonar og verðandi framkvæmdastjóra RÚV.
Nú þann fyrsta apríl næstkomandi verður Ríkisútvarpið gert að Opinberu hlutafélagi ríkisins.
Finnst mér að mætti mörgu breyta í þágu hlustenda sem yrði til hagræðingar og betri þjónustu við hinar dreifðu landsbyggðir okkar landsmanna.
Ég undirritaður nefni hér dæmi um hin svonefndu svæðisútvörp sem eru hvað,á fjórum stöðum á landinu,að leggja ætti svæðisútvarp niður í núverandi mynd sem slíkt,enn starfsfólki ekki sagt upp heldur leyti það frétta á sínu svæði og eða leyti frétta hjá viðkomandi fréttaryturum eða sínum heimildarmönnum á sínum svæðum og komi þeim fréttum til aðalfréttastofu á RÚV í Efstaleiti.
Við landsmenn hljótum að óska eftir því að fréttir af landsbyggðinni hvaðan sem er af landinu heyrist í aðalfréttatíma útvarps.
Á mörgum stöðum heyrist ekkert í svæðisútvarpi viðkomandi landshluta á svæðunum fyrir vestan og norðan og einnig fyrir austan.
Nú verður þetta að hlutafélagi okkar landsmanna allra þann fyrsta apríl (það vill til að það er dagur aprílgabba)enn látum það liggja milli hluta.
Virðingarfyllst
Jón Guðbjörn Guðjónsson
Litlu-Ávík
Árneshreppi
Strandasýslu
523 Bær.
Sími 4514029.
jonvedur@simnet.is.